Portret Anne

Dankzij handicap van waarde in de raad

Anne heeft de afgelopen maanden Nathalie vervangen tijdens haar verlof. Nu Nathalie weer terug is nemen we afscheid van Anne als gemeenteraadslid. GroenLinks Tilburg is Anne enorm dankbaar voor haar inzet in de raad. Anne bedankt voor jouw betrokkenheid en goede werk! In het Stadnieuws van 23 september staat een mooi artikel over Anne. Je kunt het artikel hier lezen:

TILBURG – - Anne van de Klundert (31) was de afgelopen maanden namens GroenLinks regelmatig samen met haar blindengeleidehond te vinden in vergaderingen van de Tilburgse gemeenteraad. Ze nam tijdelijk de plaats in van Nathalie Nijs die wegens ziekte afwezig was. Nu is Nathalie terug en nam Anne maandag afscheid: “Ik heb iets toegevoegd aan de raad. Niet ondanks mijn handicap, maar dankzij mijn handicap.”
 
De politica heeft een progressieve bindweefselaandoening. Haar lichaam takelt snel af en haar zicht is al flink aangetast. De eerste keer dat Anne met haar hond Nozum de vergaderzaal in kwam lopen werd er nog wat vreemd op haar gereageerd. “Onbekend maakt onbemind. Mensen zien vaak alleen maar problemen bij een handicap. Maar ik kijk op een andere manier naar zaken, juist omdat ik niet kan vertrouwen op mijn zicht.” 
 
Het spande erom tijdens de gemeenteraadsverkiezingen in maart dit jaar. Anne kreeg opvallend veel voorkeursstemmen maar had uiteindelijk drie stemmen te weinig om de raad in te mogen. “Hier baalde ik enorm van, maar ik ben blij dat ik de afgelopen maanden van waarde heb kunnen zijn. Ondanks de korte periode heb ik voor mijn gevoel toch veel kunnen veranderen.” Anne heeft zich in de raad hard gemaakt voor de mensen die ver weg staan van de arbeidsmarkt. “Bedrijven worden met de participatiewet verplicht om mensen met een arbeidsbeperking in dienst te nemen, maar vaak krijgen deze mensen de rotklusjes. Ik wil aanmoedigen dat er weer vanuit vertrouwen met elkaar omgegaan wordt in plaats van wantrouwen. Leer elkaar kennen op de werkvloer. Al die halfjaarcontracten, daar word je toch gek van.” Daarnaast kon Anne, omdat ze zelf bijna blind is, goed als klankbord voor de raad fungeren als het ging over toegankelijkheid van gebouwen en festivals. “Ik sta met mijn poten in de modder en weet waar ik het over heb.” 
 

 

Kritisch

Regelmatig hoort Anne: ‘Zo had ik het nog niet bekeken’, terug van haar collega’s. “Ik probeer knelpunten in het beleid te ontdekken voordat anderen die zien. Dat doe ik door de juiste vragen te stellen en kritisch naar het antwoord te luisteren.” “Ik heb er geen goed gevoel bij dat ik afscheid moest nemen van de raad. Ik voel de verantwoordelijkheid om een stem te zijn voor mensen die door omstandigheden niet voor zichzelf kunnen opkomen. Ik wil kijken naar wat mensen wél kunnen. Ik hoop dat ik dit werk kan blijven doen in de gemeente of bij een organisatie in Tilburg want ik wil van waarde zijn en mensen inspireren.” “Ik heb mijn zicht niet nodig om de waarheid te kunnen zien.”